Doorgaan naar hoofdcontent

Opt in in plaats van opt out

In de goeie ouwe tijd pakte je het telefoonboek als je iemand wilde bellen. Stond die niet in de gids, dan was het een kakker met een geheim nummer. Om niet vermeld te worden moest je actie ondernemen, anders kwam je er automatisch in, met adres en al.

Nu is er niet eens een papieren gids meer, maar toen die nog was kon je zelfs een extra vermelding van je mobiele nummer laten plaatsen. Dat gaf cachet!

Nu vrijwel niemand meer een vast nummer meer heeft, de uitzonderingen daargelaten, is het de omgekeerde wereld geworden, waarom toch ? Probeer maar eens achter een mobiel  nummer te komen, waar niet eens een adres aan vast zit. En dan wisselt men ook nog een regelmatig van nummer!

Mensen zetten hun geboortedatum op social media, laten zich messages zenden en vermelden vaak genoeg een emailadres. Maar je kan ze niet bellen !

Ik heb het over particulieren, want sommige bedrijven willen alleen maar gebeld worden en verstoppen hun emailadres, en vaak ook hun vestigingsadres.

Ik zou graag een digitaal telefoonboek zien met alle nummers, dus ook mobiele, tenzij men opt out wenst, een geheim nummer dus. Uiteraard moet het bel-mij-niet register wel werken.

Wie heeft beslist dat mobiele nummers 'geheim' moeten zijn? Laat maar weten.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Je zal maar Groninger zijn

Eerst pompen ze voor tientallen miljarden weg onder je huis en dan laten ze jaren wachten op compensatie in welke vorm dan ook, en nu kunnen sommigen zelfs dat wel vergeten ! Dezelfde overheid die in coronatijd 50 miljard uitgeeft om economische gevolgen te beperken, laat de Groningers stikken. Ik ben een Groninger ! Zo, dat moest er even uit. Ik ga geen actie voeren of de politiek benaderen, dat zullen zelf moeten doen. Maar ruimhartige en pijlsnelle compensatie is terecht, zonder een opgetuigde controle-instantie, mee-eters en andere kostenveroorzakers. Stuur 10 schade-experts (in te lenen bij verzekeraars) een maand op pad met ruime bevoegdheden, laat de uitkering dezelfde dag storten en dan kan elke Groninger zelf bepalen hoe hij het besteedt, Kans op fraude ? Ja, maar minimaal ten opzichte van het doel en zeker in vergelijking wat er tijdens de eerste en tweede uitdeelgolf wegens corona gebeurde. Dan kunnen we de Groningers weer recht in de ogen kijken, dat is het wel waard. O ja,...

Waar alles begon

Nederland is een waterland. Alles begon aan het water: vissen, varen, bouwen, transporteren, fabriceren. De dorpen in steden werden aan het water gevestigd om bereikbaar te zijn, en dat is ook nu nog zo: in veel plaatsen kom je met een schip makkelijker in het centrum dan met een auto. En dan hebben we het nog niet over parkeren.  Er is 7000 km vaarwater in Nederland, en het is het best geoutilleerde watersportland ter wereld. Ook in de Nederlandse vloot van vrachtschepen in de binnenvaart het grootse van Europa. Zo maar wat feiten, die de huidige generaties autorijdende Nederlanders nauwelijks nog kennen. Wat wel nog sterk is verbonden met scheepstermen is onze taal en uitdrukkingen. Sommige woorden, zoals kiel, zijn overgenomen in andere talen, in de tijd dat we ook de grootse zeevarende natie waren. Maar genoeg gepraat, ik gooi het op de valreep over een andere boeg.  Ik peil nog even, maar we zijn op koers. we zitten met de kloten voor de mast en maken goede vaart.  W...

Varen..

Ik ben geboren in de Jordaan, maar vanaf 6 maanden woonde ik aan het water, in een kleine woonboot, die niet meer dreef, maar ingegraven was. Op  mijn 11e kocht ik van vakantiewerk (snoepverkoop in het Jan van Galenbad) voor 50 gulden de helft van een eikenhouten 8-voets (iets meer dan 2 meter) jolletje, met onverstaagde mast, gaffeltuigage. De andere helft was van klasgenoot Joop, wiens vader met eindeloos geduld het scheepje schilderde, rood met gele waterlijn, van binnen wit. Ik vermoed dat er meer geld in de verf zat dan in het bootje.. Na een jaar had Joop, na een vaartocht van de Nieuwe Meer via het Amsterdam Rijnkanaal naar een camping in Vinkeveen met een tentje het wel gezien, en ik kocht hem uit. Vele middagen na school op de fiets met een boek naar het Jollenpad bij het Amsterdamse Bos, en na een stukje roeien (zielen deed ik niet) ankeren. Inmiddels groeide ik uit de Welpen (ik was gids bij de padvinders in Osdorp) en ging bij de zeeverkenners, waar ik met een stalen vl...